به‌گزارش خبرنگار میراث‌آریا، روز چهارشنبه ۱۱ شهریور ۱۴۰۵، موزه میراث روستایی گیلان، صحنه تجلی یکی از شاخص‌ترین نمادهای همبستگی اجتماعی_فرهنگی گیلان در قالب آیین کهن یاوری و درو سنتی برنج بود. این رویداد با هدف پیوند میان نسل‌ها، حفاظت پویا از دانش بومی شالیکاری و مستندنگاری زیست‌بوم کشاورزی استان برگزار شد.

یاسر امانی، در حاشیه این رویداد فرهنگی با اشاره به پیوند عمیق هویت بومی این خطه با چرخه‌های زیستی شالیکاری اظهار کرد: آیین یاوری یکی از بنیادی‌ترین و ارزشمندترین ارکان فرهنگ عامه و نظام معیشتی گیلان به شمار می‌رود که ساختار آن بر پایه کار داوطلبانه، تعاون مشارکتی و هم‌افزایی اجتماعی استوار است. احیا و بازنمایی این کهن‌الگوهای رفتاری در محیط‌های موزه‌ای باز، بستری راهبردی برای پاسداشت میراث ناملموس و بازتعریف کارکردهای فرهنگی آن در دنیای معاصر فراهم می‌آورد.

مدیر پایگاه موزه میراث روستایی گیلان با بیان این‌که بازآفرینی عینی آیین یاوری در حضور نسل جدید، فرصتی کم‌نظیر برای انتقال تجارب زیسته و دانش کهن شالیکاری ایجاد کرد تا حافظه تاریخی جامعه، پیرامون مفهوم ارزش‌آفرین کار گروهی و تعاون بازخوانی شود گفت : شرکت‌کنندگان با ابزارها و روش‌های  قدیمی به برداشت خوشه‌های طلایی برنج پرداختند.  

او همچنین از استقرار گروه‌های تخصصی ثبت و مستندنگاری در برگزاری این آیین خبر داد و افزود: 

به‌منظور مستندسازی پژوهشی، تیم تولید محتوا در تمامی مراحل اجرایی جشنواره حضور داشته و علاوه بر ثبت تصویری، تکنیک‌های دستی درو و همیاری در مزرعه، به ضبط و گردآوری روایت‌های شفاهی کشاورزان پیشکسوت، ترانه‌های کار (کارآواها) و خاطرات شالیکاری پرداخته است.

امانی در پایان با تأکید بر نقش بی‌بدیل پایگاه‌های ملی در رونق گردشگری فرهنگی تصریح کرد: اکوموزه میراث روستایی گیلان بستری زنده و پویاست؛ از این‌رو،   شناساندن آیین‌های کاربنیان مانند یاوری، نه تنها موجب ارتقای سطح آگاهی عمومی نسبت به ریشه‌های تمدنی منطقه می‌شود، بلکه محرکی جدی برای توسعه  گردشگری رویدادمحور به شمار می‌رود.

شایان ذکر است آیین کهن یاوری کشاورزی در گیلان به عنوان بخشی از میراث زنده و ناملموس نیاکان این خطه، در تاریخ ۲۱ آذرماه ۱۴۰۱ و با شماره ثبت ۲۷۶۱ در فهرست آثار ملی میراث ناملموس کشور به ثبت رسیده است.

انتهای پیام/